ေမေမခ်စ္တဲ့သားႀကီးက ကိုထူးအိမ္သင္ေလ က်ေတာ္ေရးခ်င္တာေဖေဖခ်စ္တဲ့သားႀကီး က်ေနာ္က
မိသားစုမွာအငယ္ဆံုသားပါ အားလံုးနဲ႔ဆိုင္တဲ အေဖတစ္ေယာက္ရဲ ႔သေဘာထားပါ က်ေနာ္ကိုယ္ေတြေပါ့ က်ေနာ္ ေဒသက ၿမိဳ ့ငယ္ေလးႏွစ္သာနီးတဲ့ လူေနက်ဲဲတဲ့ရြာေလးေပါ အေမနဲ႔ အေဖေပးတဲ့ ပညာအေမြနဲ႔တိုင္းၿမိဳ႔ႀကိီးတစ္ခုမွာ ပညာေရးအသင့္အတင္နဲ႔ လူေတြထဲမွာေခါင္းေထာင္ၾကည္
ခြင္ရခဲ့တယ္ ဒိလုိနဲ႔ရြာျပန္ၿပီး ရန္ကုန္မွာအလုပ္လုပ္ဖို႔ အေဖနဲအေမကိုေျပာေတာ့ က်ေနာ္ကိုအေဖမွာတဲ့စ
ကားက မင္တစ္ေယာက္ထဲဆင္ေျပရုံနဲ႔ေတာ့ မိသားစုကို မ်က္ႏွာပ်က္မဲ့အလုပ္ဘယ္ေတာမွမလုပ္ပါနဲ႔
အဲဒါမင္းလုပ္ႏုိင္တဲ့ မေကာင္းမွဳေတြ ငါေျပာတာဘဲတဲ့ တိုတိုနဲ႔လိုရင္းေလးေပါ့
ဒီလိုနဲ႔ရန္ကုန္မွာ အဆင္ေျပတစ္ခါ မေျပခါတစ္ရာနဲ႔ွႏွစ္ေတြၾကာခဲ့တယ္ အမေတြ အကိုေတြလည္း
အိမ္ေထာင္ေတြၾကလို ခေလးေတြရကုန္ၾကတဲ့အခ်ိန္ေပါ့ က်ေနာ္တိုမွာေမြးခ်င္း ၆ ေယာက္ အကို ၂ေယာက္္ အမ ၁ ေယာက္ ညီမ ၂ေယာက္ရွိတယ္ တစ္ေန႔မွာ က်ေနာ္ဆီ ဘဝရဲ့အေရးႀကီးဆံုးဖံုး
သံတစ္ခုၾကားရတယ္ ေဟေကာင္မင္းအိမ္ကဖံုး အေရးႀကီးတယ္ မင္းဒီညျပန္မွ ျဖစ္မယ္ ဦးေလးဝမ္းခြဲရဲ
စကားသံကနည္းနည္းခါေနတယ္ ဘာမွန္းမသိထပ္ေမးလိုက္တက္ မင္းအေဖေနမေကာင္ျဖစ္ေနတယ္တဲ့
အခ်ိန္က (၉း ၄၅)ညပိုင္း က်ေနာ္လဲဘာမွမေျမာႏုိင္ေတာ့ဘူ အေမအတြက္ ၀ယ္ထားတဲ့ အားေဆး
ေလး အိတ္ကပ္ထဲေကာက္ထည့္ ၿပီးအေဝးေျပး ကားမွိေအာင္ အျမန္ထြက္လာခဲ့တယ္ တက္ဆီငွားတယ္ က်ေနာ္တက္ဆီေပၚမွာ အေတြးေတြစံုလို အေဖဘာျဖစ္ႏူိင္လဲေပါ့ က်ေနာ္မွမဟုတ္ပါဘူး က်ေနာ္ေနရာမွာဘယ္သားသမီးတစ္ေယာက္မဆို ခံစားရမွာဘဲ က်ေနာ္ေလွကားထစ္ကအဆင္းမွာ ၾကား
လိုက္ရတဲ့စကားသံ သဲ့သဲ့ေလးက က်ေနာ္ကို အၾကီမားဆံုးတံုခါသြားတယ္ ဒီေကာင္အေဖဆံုးၿပီဲ့တဲ့
က်ေနာ္ဘာစကားမွ မေျပာနဳိင္ေတာ့ဘဲ က်ေနာ္ရင္ဘက္တစ္ျခမ္း အေဖအရိပ္ေတြနဲ ပိေနေတာ့တယ္
ကားသမားတက္စီဖိုးလည္း စိတ္မ၀င္စား သူကေတာ့လမ္မေကာင္းတဲ့ အေၾကာင္းေတြဦစားေပးေျပာတာ ေပါ့ အေ၀းေျပးကားဂိတ္အေရာက္အေျပအလႊာနဲ႔ က်ေနာ္တို႔ျမိဳ႕ေလးသြားတဲ့ အျမန္ဆိုတဲ့ကားေတြထဲက အေႏွးဆံုးကားေပါ့ က်ေနာ္စီးလာခဲ့တယ္ အေတြးေတြလဲဆံုလို
ေပါ့ တိုက္ဆုိင္လိုက္တာမ်ား ကိုေလးျဖဴရဲ အေဖဆိုတဲ့သီခ်င္းနဲ႔ ကားကစထြက္တယ္
က်ေနာ္အေဖ ဒါမွမဟုတ္ အေဖတိုင္းဟာသားသမီေတြကိုလိုရာျဖည္႔စည္းေပခ်င္ၾကတယ္
အေဖဟာ.. သားသမီးေတြကို အေမကဆူရင္ နားျငးီတယ္ နင္ကလည္း ကေလးေတြဘဲလ႔ိုေျပာေလရွိတယ္
အေမမသိခင္သားသမီးေတြကို ခိုးနမ္းတတ္တယ္
သားသမီေတြလုိခ်င္တာရွိရင္ ခ်က္ခ်င္း၀ယ္မေပးတတ္ အေမကိုေငြေပးျပီးအလုပ္သြားတတ္တယ္ ထမင္းစားဝိုင္္းမွာအငယ္ဆံုးသားသမီးကိုစေလ့ရွိတယ္ သားေတြကစားလုိဒဏ္ရာရလာရင္ ေယာက္်ား
ကြလိုအားေပးတတ္တဲ့အေဖ မိသားစုဆံုရင္း သူစြန္းမွဳ႕ေတြေျပာျပေလ့ရွိတယ္ ခရီးတစ္ခုကျပန္လာရင္ အေမမသိေအာင္ ေဆာစရာေတြ ၀ယ္လာတတ္တဲ့
အေဖ.....အေဖက စည္းကမ္းေကာင္းတယ္လုိ႔ေျပာေလာက္ရဲ့ လမ္းေလွ်ာက္ျမန္တယ္ ရယ္စရာေျပာတတ္
တယ္ ဒိလုိနဲ႔အေတြးေတြဆံုလို က်ေနာ္ရင္ဘက္ၾကီးအေဖအမူအရာေတြနဲ ပိလို အိမ္မွာဘယ္လို ျဖစ္ေနမ
လဲ ဘုရားးစာေတြဖတ္ေလ့ရွိတဲအေမ စာေတြေကာဖတ္ႏိုင္ေသးရဲ့လား အမေတြ အကိိုေကာ ညီမေတြ
ေကာ အေဖနားမွာ ဒါမွမဟုတ္ ေနာက္ေဖး ထမင္းစားခန္းမွာ ေသာကေ၀လိုငိုေနၾကျပီလားေတြးရင္း
က်ေနာ္စီးလာတဲ့ အျမန္ယဥ္ အေႏွးဆံုးကား မိုးသားေအာက္ကၾကယ္ေရာင္ေတြျဖတ္ရင္းက်ေနာ္ တို့ျ မိဳ့ေလး
ရဲ့အေ၀းေျပး ဂိတ္ကို၀င္လာခဲ့တယ္ ကားေပၚကဆင္းျပီးအေဒၚ၀မ္းခဲြအိမ္ခဏ၀င္လိုက္ ျပီး မိုလင္းမွ ခရီး
ဆက္ဖို႔ေျပာတဲ့အေဒၚစကားလည္ မၾကားနိဳင္ အေဖ အေျခအေနသိခ်င္တာနဲ႔ မနက္ ၃း၁၅ မွာ ျမိဳ႔ေလးကေန
ရြာကို ေျခခ်င္ေလ်ွာက္ခဲ့တယ္ မနက္အေစာၾကီးဆိုေတာ့ ဆုိင္ကယ္တက္စီ ေထာ္လာဂ်ီတို႔ အိပ္ဆက္ေန
ေလရဲ့ ရြာအ၀င္မွာ ၅နာရီခဲြေလာက္မို႔ မိုးကမလင္းေသးရြာကလူေတြလည္း အိပ္ေနေလရဲ့ က်ေနာ္တို႔အိမ္မွာ ရြာကမိသားစုေတြစံုလို႔ က်ေနာ္မ်က္လံုးေတြလည္း မိွတ္ထားခ်င္စိတ္ေပါက္သြားတယ္
က်ေနာ္တိုအိမ္ရဲ့ အလယ္မွာ မ်က္ႏွာခ်က္က အင္ဗက္တာမီးေလး မလင္းတလင္းေအာက္မွာအေဖကိုေတြ႔
လိုက္ရတယ္ က်ေနာ္ဘ၀ရဲ့ အေပ်ာ္ဆံုးအခ်ိန္တစ္ခုျပန္ရလိုက္တယ္ အေဖကက်ေနာ္မ်က္ႏွာၾကည္တယ္ျပီး
ေတာ့ က်ေနာ္ေျခေထာက္ၾကည္ျပီး ေဟေကာင္မငး္ေျခေထာက္ေဆးဦးတဲ့ ေဆာင္းတြင္းဘက္ဆိုေတာ့
ႏွင္းေတြနဲဖံုေတြနဲ က်ေနာ္ေျခေထာက္ညစ္ပတ္ေနတယ္ အေဖေျပမွက်ေနာ္ေျခေထာက္ေတြ အရမ္းေအး
ၿပီး ထံုေနတာသိလုိက္တယ္ အေဖစကားသံတိုးတိုးေလးဟာ က်ေနာ္ရင္ဘက္ၾကီးကို သန္႔ရွင္းေရးလုပ္
လိုက္သလိုဘဲ...အိပ္ေရးပ်က္ထားတဲအေမမ်က္ႏွာလည္း အၿပံဳးေတြတုန္တုန္ရီရိီနဲ ေနခင္းမွေရာက္မယ္
ထင္ေနတာလုိ႔ေျပာရင္း ေျခေဆးဖို ေရခြက္ယူေပးေလရဲ့ မိသားစုေတြလည္း အေဖရဲ့ ကိုယ္ေပၚမွာ
သူတို႔လက္ေတြပံုအပ္လို ျပဳစုေနၾကတယ္ အေဖေက်ာကိုမွိေပးထားတဲ့ အကိုၾကိီးေဘး၀င္ထိုင္လိုက္တယ္
အေဖေနမေကာင္းဘူးဆိုလိုျပန္လာတာ အေဖကအခုေတာက်ေနာ္နဲ့ေတာင္ အေျပးၿပိဳင္လိုရတယ္
လို ရယ္စရာေလးေျပာလိုက္ေတာ့ အေဖမ်က္ႏွာအၿပံဳးေလးသန္းသြားတယ္......က်ေနာ္ဦးေလးက အကိုတို႕
မ်ားကံေကာင္းလိုက္တာေနမေကာင္းတာ သားသမီေတြဆံုလိုဆိုေတာ့ အေဖကက်ေနာ္တိုမ်က္ႏွာေတြကို
ေ၀ွရမ္းျပီးၾကည္လိုက္တယ္ အေဖရင္ဆုိင္ခဲ့ရတဲ့ သားသမီးေတြရဲ့ ေသာကေတြ အစား သုခေတြျပန္ရၿပီလို
ေတြးေနတယ္ထင္ပါရဲ့ က်ေနာ္လည္းအိတ္ကပ္ထဲမွာပါတဲ့ အေမအတြက္အားေဆးေလး အေမလွမ္အေပး
မွာ ဘာလဲလိုေမးေတာ အေမအတြက္အားေဆးပါအေဖဆိုေတာ ေအးေကာင္းတယ္ မင္းအေမ အိပ္ေရး
ပ်က္ေနတာနဲအေတာ္ဘဲတဲ ့ သူျဖစ္ေနတဲေ၀ဒနာကို ေမ့ျပိးအားလုံးကို သူလို မႀကံခုိင္ဘူးလိုသူထင္ေနတံုး
ဘဲ အေဖက ေဆးေသာက္နည္းတယ္ အဲဒါေၾကာင္လဲ့ အဆင္သင့္၀ယ္မထားျဖစ္ဘူး .....အေမကက်ေနာ္
ကိုအေဖမသိေအာင္လက္ကုတ္ေခၚတယ္ က်ေနာ္လည္း ေနာက္ေဖးထမင္းစားခန္းဘက္ အေမေနာက္၀င္
လိုက္သြားတယ္ နင္အေဖကိုေဆးရံုတက္ဖိုေျပာပါဦးတဲ ညကအသက္ပါသြားျပီလို႔ထင္ထားၾကတာ
အကိုၾကိီးမေျပာဘုူလား အကိုၾကီးေျပာရင္အေဖကအားလံုးလက္ခံတာမ်ားပါတယ္ က်ေနာ္လည္း နည္းနည္းေျပာရတာေပါ အေဖလည္းလက္ခံပါတယ္ အကိုလတ္ စက္ေလွေလးနဲ အေဖကို က်ေနာ္တို.
ျမ်ိ့ေလးက ေဆးရုံဆိ ေခၚခဲၾကတယ္ အိမ္မွာေတာ့ အေမ နဲ့ အျခားမိသားစုေတြ က်န္ခဲ့ ၾကတယ္
က်ေနာ္တို ေမာင္ႏွမ အရင္းေတြေတာ့ အေဖနဲအတူလိုက္ျဖစ္ၾကတယ္ ေဆးရုံေရာက္လို ဆရာ၀န္က
ဆးိုရိမ္စရာမရွိေၾကာင္းေျပာ တဲ့အခ်ိန္မွာ က်ေနာ္တိုေမာင္ႏွမေတြအရမ္ေပ်ာ္သြားၾကတယ္
အေဖက က်ေနာ္ဘက္လွည္ျပီးမင္း အေမဆီ ဖုံးဆက္လိုက္ဦးတဲ့ အေဖကသူေၾကာင့္ဘယ္သူကိုမွ ေသာက
ေတြ မေပးခ်င္ဘူး ဆိုတာက်ေနာ္သိလိုက္ရတယ္ ေဆးရုံမွာအခန္းငွားတယ္ အခန္းကက်င္းတာမိွဳ့တစ္
ေၾကာင္း အကိုအႀကီးကလည္း အလုပ္ေတြရွိေသာေၾကာင့္ ကိုလတ္လည္း အလုပ္ႏွင့္ အမကလည္း ကေလးငယ္ေလးႏွင့္ သူတို့ေတြညမအိပ္ႏုိင္ၾကျပန္ၾကမည္ေပါ့ အေဖကအားလံုးကိုသိေနသည္
ညီမ ၂ေယာက္ကေတာ့ ဘာမွမေျပာၾက ျပန္မဲ့သူေတြကိုအေမအား စိတ္မပူရန္သာမွာေနသည္
အေဖက အကိုၾကီးကို မျပန္ေစခ်င္ အၾကီးဆံုးသားသမီးကို မိဘေတြအားကိုးတယ္ဆိုတာသိလိုက္ရတယ္
ဒါေပမဲ့ မိသားစုတစ္ခုရဲအေရးၾကီးဆံုးဟား အေဖဘဲဆိုေတာ့ အကိုၾကိီးအေဖေနရာကလူတစ္ေယာက္မို႔
အေဖ စီမံခ်က္ခ်သည္ ဒီိညေတာသားႀကီးဒီမွာ အိပ္ပါ ဆရာဝန္ႀကီး လွည္မွာဆိုေတာ့မင္းရွိမွျဖစ္မယ္တဲ့
အေဖ ဟာက်ေနာ္တို အငယ္သံုးေယာက္ကို ကေလးေတြဘဲလုိ ထင္ေနတုန္းဘဲ က်ေနာ္ကေတာ ေျချမန္
ေတာ္ေပါ့ ဘာဘဲလိုလို လမ္းညြွန္ လိုတာအားလံုးဝယ္ အေမဆီဖုန္းဆက္ ရတယ္ ညီမႏွစ္ေယာက္ကေတာ့
ၿမိဳ ႔ထဲကအေဒၚအိမ္မွာ ထမင္းခ်က္ၿပီးပို႔ေပါ့ အားလံုးဟာအေဖ့စီမန္ခ်က္ေပါ့ ေနာက္ေန ့မွာ အကိုႀကီးလည္ျပန္သည္ အေဖလည္း အေတာ္သက္သာေနသည္ အကိုျပန္တဲ့ညမွာ အကိုရဲ ႔ ့ေနရာက်ေနာ္ယူရသည္ အေဖေဆးရံုတက္တဲ ၅ ရက္လံုးမွာ ၄ရက္ မွာက်ေနာ္ အကိုေတြ အမေတြရဲ ႔တာဝန္ေတြ ဘယ္ေလာက္တန္ဖိုးရွိမွန္းသိလိုက္ရတယ္ အေဖရဲ ႔တာဝန္ေတြအားလံုးက်ေနာ္ယူလိုက္ရတယ္
အႀကီးဆံုးေတြအားလံုးဟာ ခရီးဆံုးတဲ့အထိတာဝန္ရွိတယ္ဆိုတာ က်ေနာ္သိလိုက္ျပန္တယ္
အကိုရွိတဲညေတြက စိတ္လြတ္လတ္စြာအိပ္ရတာေတြကအစေပါ့ အေဖေဆးရုံးကဆင္းၿပိး ၂ရက္မျပည့္ခင္ ညေနဘက္မွာ က်ေနာ္ရဲ အဆင္မေျပ တစ္ရာလမ္းေၾကာင္းေပၚတစ္ေခါက္ ျပန္ေလ်ွာက္ရျပန္တယ္ဗ်ာ ....အေဖမွာတဲစကားေတြနဲ႔ အေမမွာတဲ့စကးေတြမႏုိင္မနင္းေပါ႔
ေလးလိုမဟုတ္ပါ လိုက္နာဖို႔ခက္လ႔ိုဘာ
သုံးႀကိမ္ေလာက္ျပင္လိုမရတာနဲ ့
သုံးႀကိမ္ေလာက္ျပင္လိုမရတာနဲ ့
